* آن کس که تو را هشدار داد، مانند کسی است که تو را مژده داد.

 

 * زبان تربیت نشده، درّنده ای است که اگر رهایش کنی می گزد!

 

 * چون تو را ستودند، بهتر از آنان ستایش کن و چون به تو احسان کردند، بیشتر از آن ببخش. به هر حال پاداش بیشتر از آن آغازکننده است.

 

 * خدا آنچه را که از آن شکایت داری (بیماری) موجب کاستن گناهانت قرار داد. در بیماری پاداشی نیست امّا گناهان را از بین می برد و آنها را چونان برگ پاییزی می ریزد.

 

 * بخشنده باش امّا زیاده روی نکن، در زندگی حسابگر باش امّا سخت گیر نباش.

 

 * چون عقل کامل گردد، سخن اندک شود.

 

* در دنیا جز برای 2 کس خیر نیست؛ یکی گناهکاری که با توبه جبران کند و دیگر نیکوکاری که در کارهای نیکو شتاب ورزد.

 

 * دوست محمد (ص) کسی است که خدا را اطاعت کند، هر چند پیوند خویشاوندی او دور باشد و دشمن محمد (ص) کسی است که خدا را نافرمانی کند، هر چند خویشاوند نزدیک او باشد.

 

 * ارزش هرکس به میزان  دانایی و تخصص اوست.

 

 * در شگفتم از کسی که می تواند استغفار کند و نا امید است.

 

 * چقدر فاصله بین این 2 عمل دور است:عملی که لذتش می رود و کیفر آن می ماند و عملی که رنج آن می گذرد و پاداش آن ماندگار است.

 

                                                   " منبع: نهج البلاغه "

 


 

نوشته شده توسط یسنا در شنبه بیست و دوم فروردین 1388 ساعت 13:23 موضوع | لینک ثابت