* اگر بر دشمنت دست یافتی، بخشیدن او را شکرانۀ پیروزی قرار بده.

* چون نشانه های نعمت پروردگار آشکار شد، با ناسپاسی نعمت ها را از خود دور نسازید.

 * با مردم آن گونه معاشرت کنید، که اگر مردید بر شما اشک بریزند و اگر زنده ماندید با اشتیاق سوی شما آیند.

 * کردار بندگان در دنیا، فردا در پیش روی آنان جلوه گر است.

 * فرصت ها چون ابرها می گذرند، پس فرصت های نیک را غنیمت شمارید.

 * به فریاد مردم رسیدن و آرام کردن مصیبت دیدگان از کفارۀ گناهان بزرگ است.

 * ای فرزند آدم! زمانی که می بینی خداوند انواع نعمت ها را به تو می رساند در حالی که تو معصیت کاری، بترس.

 * هشدار! هشدار! به خدا سوگند! خداوند چنان پرده پوشی کرده که می پنداری تو را بخشیده است.

 * هنگامی که تو زندگی را پشت سر می گذاری ، مرگ به تو روی می آورد. پس دیدار با مرگ چه زود خواهد بود.

* گناهی که تو را پشیمان کند، بهتر از کار نیکی است که تو را به خودپسندی وا دارد.

 * شکیبایی 2 گونه است: شکیبایی بر آنچه خوش نداری و شکیبایی در آنچه دوست داری.

                                        " منبع: نهج البلاغه "


 

نوشته شده توسط یسنا در شنبه هشتم فروردین 1388 ساعت 8:52 موضوع | لینک ثابت